අසාධාරණයි ඕයි !

හෙමින් හෙමින්
මහන්සියෙන්
හැදුවා මම
මාලිගයක්......
ඒකත් හැදුවෙ
අහසෙ....
කාටවත් නොවී ඉන්න
ඇණයක්...
මල වදයක්.....


කොරන්ට යමක්
නැති නිසා වෙන්ටැ
රිංගුවේ මගෙ
අහස් මාලිගාවට
බෝංචි වැල දිගේ..........


රිංගුවා මදිවට
මලු බැඳන් මගෙ
රත්තරං කාසි ......
කුදලගෙන මගෙ
කප්පරක් වටින
රත්තරං බිජු
දෙන කිකිළි ....


දෙන්නට හිතට
පොඩි සොමියක්
නිවන්නට මගෙ
ගතේ වෙහෙසත්
බාරියක් නැති මට
ලගින් රැදි
වීණා පොජ්ජත්
ඩැහැගෙන
පැන ගිය පල් හොරා

ජැක් !!!


ඒ
ඔක්කොමත් හරි
වීරයා උනා උඹ
යෝධයා වුණු
මා මරා දැමු පසු...

අසාධාරණයි ඕයි !                                                        

කවි පැටික්කියො

සුන්දර 
සවස් යාමයක
දත කට දෙක 
මැදගෙන ;
සැදී පැහැදී පේවී 
ඔප මට්ටම් කළ 
මේසයක 
අලුත්ම 
පෑන් පොඩ්ඩකින් 
වටිනා කඩදාසියකට 
බලෙන්ම වගේ 
ඔබ්බවන 
මහා කවි 
සොඳුරු නැත 


කලබල මැද්දේ 
සෙනග පිරි 
බස් කට්ටේ 
තෙරපි තෙරපී 
ඉන්න අස්සේ 


එක සැරේ 
සැරේට 
මොළ ගෙඩියට වැදි 
සිතුවිලි කළඹන 
හෙණ ගෙඩියක් නිසා 
හමගිය 
බස් ටිකටය 
තුරුල්ලට 
හොරෙන්ම 
දගකාර කමට 
ගොඩවෙන 
ඒ සොඳුරු 
කවි පැටික්කියො තරම්........                               

ටොක්ක​

පාට කරගෙන
තොල් රතු
දසඅත
නයන කැල්මන්
බෙදමින්....                                                

තතන තතනා
පූස් ගමනින්
 නතු කර ගනිමින්
සලෙලු සිත්.....                                                  

පද්ද පද්දා
ලැම
ගස්ස ගස්සා
ඉඟ....                                                                
මා අසලින්
ලතා පාමින්
ඇදුන
මන බඳනා
රුසිරු ලියේ,                                                          

මූණට
මුලිච්චි වූ නිසා
නිකන් තියෙන
හිනාවෙන්
ඩිංගක්
දුන්නමත්
උඬගු මානෙත්
හිස තියාගෙන
ගස්සා ගිය
නුඹ ;
කොමළ ලඳුනක
වුවද උනුනට
කැතම කැත
වැඳිරියක් දැන් මට.......​                                      

බෙදාගෙන කමු

කුණු බාල්දි
පෙරලන
දරු පැටවු ගැන
අහස් මාලිගා
දන්නේ මොනවද?

දිරුණු වහල
අතු සෙවිලි
කරන්නට
දහඩිය
වගුරන
දුගියන් ගැන​
luxury මන්දිර
ටයිල් කරගත්
යතිවරු
දන්නේ මොනවද​?

මුෂ්ටිය
පසෙකලා
ශිල්පයක්
හරිහැටි දෙන
දිසාපාමොක්ලා
ඉන්නවද?
අහුලන්නවත්
එක දෙක​..

මොකද කියන්නෙ ,
මහන්සි
යන්නත් එක්ක
බෙදාගෙන
කමුද අපි
නියගලා අලයක්?                                                                                    

නිරහංකාර සමනලුන්

ලස්සන සමනල්ලු
අහංකාරයි කිව්වට
එහෙමමත් නෑ
උනුත් කළගුණ දන්නවා....


වරක් හෝ
මකරන්ද පුද දුන්
පරව ගිය ඇති
මලක සිරුරක්
දුටුවොතින්
නොසිතාම දෙවරක්
පරව ගිය ඒ
මලේ තනියට
හාදුවක් ලග
තියා යන්නට​
ආදරෙන් සිඹ
සමු දෙවන්නට
තුරු ගොමුව තුල
මොහොතකට හරි
නැවතුනා...

උන් නැවතුනා.......

කිරි මුට්ටිය

ඇඟටත් ගුණ දිවට මිහිරි
ඇස පිනවන  කිරි මුට්ටිය  
මුහු වුනොතින්
බිඳුවක් හරි ගොම
ඉවරයි කිරි මුට්ටියම..............
කිරි මුට්ටියේ වටිනකම
නැති වෙන්නේ ඉන් පමණකැ යි සිතුවොත්
මෝඩියකි ඇය
ගොම මුහු නූනාට
මුට්ටිය බිඳුනත්
ඔක්කොම ඉවරයි! 

සිංහ කේසර

පින් මන්ද රංග භූමිය තුල
සිංහ සීවලී ට පෙම් බැඳි  
ගල් ලෙනද බිඳ ලා
ඇයත් කැටුව ලෙනට සමුදුන්
සිංහ බා.....
ඔබ ඇත්තෙන්ම සිංහයාට බයද???

                                                     

ඔබ සහ මම

මිතුරන් නොවන මිතුදමකින් පැටලී

ගලවාගත නොහී    

සතුරන් නොවූව ද 

අමනාපකමකින් දැවෙන.....

මතක මංපෙත් 

ගොන්නක් තුරුළු කරගෙන

රහසේ සැලෙන

නාඳුනන දෙදෙනෙකු ව ඇත දැන්

ඔබ සහ මම....